gids voor verdwenen plekken / guide des lieux disparus
guide of lost spaces

162 images of 'lost' spaces from the center of Brussels, the European Capital.
Installation from 21 / 10 till  21 / 11 / 2005 - 24h (soundmix by Yme)

The installation shows 'empty' places that have been ripped off their daily function in order to get onto the waiting list of  'new construction'. They are longing to become a 'place -to-be'. The promising future of the Brussels city centre is visible in a striking 'emptiness'. The lost spaces, charged in people's memory, are a constant opportunity to reinvent our daily environment.

BRUSSEL
NIEMAND GAAT VERLOREN
In dit jaar kreeg het centrum van Brussel er weer zoveel lege plekken bij. Ze wachten op een nieuwe bestemming. Maar is er niets kapot gemaakt in het sociale weefsel. Els Opsomer legde alles vast en is onze gids.

Ze had verdwaalde gedachten uitgestrooid op papiertjes, uitwisbare tatoeages en andere vluchtige vormen. Ze had verloren beelden in de wereld gezet. Tijdens een reis naar China in 1995 ging iemand in een leeg zwembad liggen en liet zich door haar fotograferen als een drenkeling. Ze was tweeëntwintig in 1991 toen de eerste globale oorlog in Irak uitbrak. Hij gaf de grondtoon van haar werk voor altijd iets wrangs, kleurde hem blijvend met een zweem van angst?? (vind je vreemde ervaring voor me om dit te lezen). In de door burgeroorlog gemutileerde grenszones in ex-Joegoslavië legde ze vast hoe alles verder leeggeschraapt werd, de vooruitzichten almaar slechter werden. Op het traject dat ze er van noord naar zuid aflegde, trof ze elk huis kapotgeschoten aan, en kon zich niet inbeelden hoe zoiets had kunnen gebeuren. 'Van die plekken ging altijd de meeste intensiteit en de grootste creativiteit uit', 'zegt ze, en ze denkt aan de fruitbomen die vol pruimen hingen.
Langs e-mail nodigde Els Opsomer in deze herfst velen uit voor een bezoek aan haar installatie BE MY GUEST... guide of lost spaces.  Bij nader toezien een gids van recent gesloten, gesloopte of van bestemming veranderde plekken in het Brusselse stadscentrum. Ronkende namen als de Martinitoren, de Galeries Anspach en de Post in het Muntcentrum _ het grootste postkantoor van het land _ wisselen af met obscure boetieks als lingerie Vénus de Paris, cinema ABC en het Comptoir du nylon in de Sint-Katelijnestraat waar Opsomer vier donderdagavonden muziek voor verloren plaatsen liet maken. Zelf had ze haar foto van de lege gevel van het Comptoir uitvergroot en binnen opgehangen, om een soort ontdubbeling te maken. Op de muur projecteerde ze 162 van haar diabeelden die nu in een boek verzameld zijn, be my guest…s forever.
Ze hoefde zich niet met Brussel in te laten, ze had zich rustig kunnen vestigen in Gent waar ze vandaan kwam. Niemand heeft haar ooit verplicht om zich bloot te stellen aan de huivering van flatgebouwen in grote steden. Ze reisde (alleen/ met collega's) tussen 1995 en 2000 de halve wereld rond en fotografeerde bijna identieke hoogbouwcomplexen in Peking, Berlijn, Istanbul en andere, voor het project Mondophrenetic™. Wie de grootstedelijke architectuur op een fysieke manier beleeft, kan een staat van opwinding bereiken die het creëren van een nieuwe visuele poëzie mogelijk maakt. De paradox van de monotonie die juist de schok van de creativiteit veroorzaakt.

Lees het volledige artikel...

JAN BRAET
FOTO'S  ELS OPSOMER

BE MY GUEST...
gids voor verdwenen plekken / guide des lieux disparus / guide of lost spaces *
Installation with 162 images of 'lost' spaces from the centre of Brussels, the European Capital by ELS OPSOMER.
[October 21 - November 21, 2005] at Comptoir du Nylon, rue Sainte-Catherine 13, 1000 Brussels. (soundmix by Yme)

concept: Els Opsomer - images: Els Opsomer - production: Els Opsomer with the support of the city of Brussels (Maïs),
Comptoir du Nylon [une initaitive de l'échevinat de la Culture de la Ville de Bruxelles], Vlaamse
gemeenschapscommissie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Many thanks to the participants and Paolo Boselli, Patrick Clauwaert, El Hadj Niang, Pauline Lemaire, Marleen Opsomer, Maud Salembier, Maité Smeyers, Frédérique Versaen.

De Comptoir du Nylon

is een verlaten handelszaak onderaan het gebouw van de Dienst Cultuur, de oude elektriciteitscentrale waarvan het gelijkvloers tot winkels verbouwd werd. In de Comptoir du Nylon werden sinds de jaren 50 uitsluitend nylonkousen in alle maten en kleuren verkocht. Dertig jaar lang kende het winkeltje dezelfde uitbaatster. Toen zij in de jaren 90 overleed, sloot de Comptoir du Nylon zijn deuren en werd de handel niet overgenomen.
Deze winkel staat symbolisch voor een tijd waarin men voor alle dagelijkse voorwerpen gespecialiseerde handelszaken vond: hoedenmakers, garen- en bandwinkels, klerenmakers, ijzerwinkels enz… De aluminium vitrine en het lettertype van het uithangbord zijn typisch voor de esthetiek van de jaren ‘50.

Sinds de Comptoir du Nylon in 1993 de deuren sloot, diende het als opslagplaats voor de Dienst Cultuur. De Comptoir du Nylon ligt in de Sint-Katelijnestraat, in een wijk die altijd al commercieel toonaangevend was, onder andere door zijn ligging op de vroegere steenweg. Langs de steenweg bevonden zich heel wat marktplaatsen. Op en rond de loop van de weg bleef het door de eeuwen heen altijd commercieel druk. Waar nu het Sint-Katelijneplein ligt, werd in 1564 vanaf een gracht van de eerste omwalling een waterbekken aangelegd waar het commercieel heel druk was. Toen in 1573 een enorme kraan werd geplaatst om de goederen in en uit te laden werd de kade het zenuwcentrum van de nieuwe haven van Brussel. In 1882 werd, op wat we nu kennen als de Vismet, een nieuwe vismarkt geopend. Deze was eerst heel positief voor het dynamisme van de winkels uit de buurt, maar kreeg al snel harde concurrentie te verduren van de kleine vishandelaars. Tijdens de enkele tientallen jaren die volgen zal de wijk steeds armer worden. Het commercieel dynamisme van de Sint Katelijnestraat is er sindsdien terug op verbeterd. Bijna alle huizen hebben op het gelijkvloers een winkel: men telt er twee beenhouwerijen, drie cafés, twee viswinkels, twee bakkers… Mensen die zich van de Oude Graanmarkt en de Vlaanderenstraat naar de grote lanen willen begeven komen langs de Sint-Katelijnestraat.
In 2003 is de straat door de Stad Brussel trouwens vernieuwd in het kader van het stedenbouwkundig project “De paden van de Stad”.

Lees meer... of  Download het artikel (pdf) 423.55 Kb

Official publication By My Guest... Comptoir du Nylon
Texts by...

PIETER VAN BOGAERT
Cosmopolitessen

RAYMOND BALAU
ça s’appellerait « démolir, mieux »

EDITH DOOVE
Cache-coeurs voor Brussel - pour Bruxelles

ELS OPSOMER

FRÉDÉRIQUE VERSAEN
Le Comptoir du Nylon

 

Download part 1 (pdf) 206.02 Kb Download part 2 (pdf) 1.21 Mb